Authentiek, Osteria-niveau, pasta voor de kids, lokaal en in de buurt van Como. Met die prompt vragen we ChatGPT om raad om vanavond een passend restaurantje te vinden. Opvallend veel restaurants openen pas vanaf 1 september. Of beter gezegd, de typische trattoria en osteria zijn nog gesloten. Voor wie in een tourist trap wil trappen is er keuze in overvloed. In het aangeboden lijstje springt La Tavernetta in Tavernola in het oog. We bellen en een halfuurtje later zijn we vanuit Villa Maderni Retreat op weg.
In een verder inspiratieloos straatje vinden we La Tavernetta dat langs de buitenzijde meer op een cafeetje lijkt dan op een restaurant. We stappen binnen in het gezellige geroezemoes. Een vriendelijke kerel wijst ons een tafeltje aan in een hoekje. Een tiental tafeltjes zijn dicht bij elkaar verspreid over de kleine ruimte. Her en der staan de ventilators op volle kracht te draaien, het is broeierig warm. Een terras? Neen, enkel een klein koertje waar net twee tafeltjes passen.
We kijken wat rond. De saucissen hangen achteloos opgeknoopt tegen de muren. Op schabbetjes staat de wijnkelder uitgestald. Zelfs in het deurkader is er een extra schab geïmproviseerd om nog meer flessen een plekje te geven. Op de mezzanine liggen houten wijnkisten en wat prullaria. Twee saloondeurtjes klappen open en dicht telkens wanneer er een gerechtje de keuken uit mag. Het tempo ligt hoog: alle tafeltjes zijn bezet, het personeel loopt de benen vanonder ‘t lijf. Mama, papa en zoonlief (veronderstellen we), versterkt door een vriendelijke jongedame doen hun uiterste best om het iedereen naar hun zin te maken.
Een tavernetta is in het Italiaans een kleine, informele en rustieke eetgelegenheid met vaak een gezellige, intieme en traditionele sfeer waar eenvoudige, lokale gerechten worden geserveerd. Daar is dit restaurantje een schoolvoorbeeld van.
We bestellen een plateautje charcuterie voor antipasto. Eenvoudig maar lekker. Er worden nog enkele *pizze scrocchiarelle* aangerukt, je weet wel zo’n krokant pizzadeegpunt. Een kleine amuse of een sympathieke knipoog van de ober naar Bas en Wolf.
De menukaart zit verborgen achter een QR-code. Op de menukaart de lokale klassiekers die je kan verwachten. De keuze is snel gemaakt: pasta al ragù voor de kids, een huisgemaakte lasagne en ossobuco met polenta.
Polenta durft al gauw wat droog te zijn, maar deze portie is heerlijk smeuïg. Het vlees van de ossobuco is perfect gegaard. De lasagna is rijkgevuld met lekkere ragu. Kortom, zoals een lasagne moet smaken. De borden worden tot de laatste druppel saus leeggegeten.


De royaal gevulde glazen wijn tikken tegen elkaar. Vanavond vallen de puzzelstukken hier aan ons tafeltje in La Tavernatta in elkaar. Salute, wat een prachtige zomervakantie hebben wij met ons vieren alweer beleefd. Daar blikken we dankbaar op terug!
De rekening valt met 130 euro aan de hoge kant uit. Of zijn we misschien nog de prijzen van Umbrië gewoon? Neen, voor een eenvoudige osteria als La Tarvenatta is dit eerder prijzig, ook al zitten we aan het Comomeer.
Wie houdt van de Italiaanse gezelligheid, lokale specialiteiten en klassiekers is hier aan het juiste adres. Dit is ook een adresje waar je gerust met jonge kinderen heen kan gaan. Met de juiste verwachtingen is dit wat ons betreft een adresje dat op de shortlist van osteria’s mag. Geen tierlantijntjes, geen fine dining, maar no-nonsense liefde voor goed eten.






