Vanavond nemen we deel aan de Traversata dell Lago di Como 2025. De Traversata is een niet-competitieve zwemtocht die gaat van Torno naar Moltrasio over een afstand van ruim 1 kilometer. Het is een jaarlijks terugkerend evenement dat wint aan populariteit. Er nemen dit jaar ongeveer 600 zwemmers deel. Wil je deelnemen dan is snel zijn de boodschap: op een tiental minuutjes staan de online inschrijvingen voor de Traversata onverbiddelijk op volzet.
Maar we zijn er dus (opnieuw) bij… In juli 2023 lezen we bij de ochtendkoffie op het terras van Hotel Vapore dat de Traversata geannuleerd en uitgesteld wordt door het voorspelde noodweer boven Noord-Italië. Die avond valt de regen met bakken uit de lucht en barst er hevig onweer los boven het Comomeer. Zwemmen is die avond onverantwoord en helemaal onmogelijk. Gemiste kans, maar de Traversata is door ons hoofd blijven spelen. Vanavond gaan we voor een herkansing.
Het initiatief van de Traversata dell Lago di Como werd in 1990 genomen door Mario Arrighi. Tijdens een ontspannen boottochtje met vrienden belt hij het restaurant van Hotel Vapore in Torno. “Staat mijn risotto met baars klaar”, vraagt hij. “We springen het water in en zitten binnen 20 minuutjes aan tafel”, voegt hij er aan toe. En zo geschiedde. De restauranthouder spoelt de vrienden af met een tuinslang en het gezelschap gaat aan tafel.
De weergoden zijn ons alvast goed gezind. De wolken trekken op onder impuls van een warme avondzon en de voorspelde wind gaat liggen. Plaats van afspraak is de Canottiere di Moltrasio, vlak naast Hotel Posta Moltrasio en de aanlegsteiger van de ferryboten op de Piazza San Rocco.
600 zwemmers die afzakken naar Moltrasio… Om eventuele parkeerstress te vermijden zakken we op tijd af naar Moltrasio. Maar we hadden ons geen zorgen hoeven te maken: voor de gelegenheid wordt de Vecchia Regina een éénrichtingsbaan om er zo één lange parkeerstrook van te maken.
We melden ons aan en ontvangen startnummers 309 en 310. Verder krijgen we nog een groene veiligheidsboei en een T-shirt. En dan is het wachten om ons om te kleden. De organisatie voorziet lockers om spullen en kleding in op te bergen
En dan gaan de eerste broeken naar beneden en komen kleurrijke speedo’s en badpakken te voorschijn. Het signaal voor iedereen om een zwemtenue aan te trekken. De zwemmers worden vanuit Moltrasio met de ferryboot naar Torno gevaren. We gaan aan boord en staan in zwemtenue in het heerlijke avondzonnetje op het achterdek.
De deelnemers zijn een bont allegaartje van veelal lokale deelnemers. Sportieve en minder sportieve individuen. Jong en oud. Ja, er staan ook jonge kinderen te popelen om de oversteek te maken.
We meren aan in Torno en wandelen door de kleine straatjes naar het startpunt. Toeristen kijken vreemd op: je ziet niet elke dag een groep zwemmers met een groene boei door de straten van Torno wandelen. En dan is het opnieuw (lang) wachten. Door het succes van het evenement moet de ferryboot drie maal over en weer varen. Ruim een uur staan we te wachten. Er is weinig “animatie” voorzien en we staan bij elkaar gepropt. Uiteindelijk willen we gewoon starten en beginnen zwemmen. Maar het idee is om samen te vertrekken omwille van veiligheid en samenhorigheid. Een collectieve prestatie. We get it.
De veiligheid wordt au sérieux genomen. Boten van de lokale politie en brandweer, boten en jetski’s van het Rode Kruis en tientallen kajakkers zullen de zwemmers begeleiden. De kajakkers zijn border collies die de zwemmende schaapjes in de juiste richting drijven. Zo komt er geen verloren schaap in Como of Lecco terecht.
En dan gaat het snel. De eerste zwemmers gaan te water en de stroom aan mensen komt in beweging. Veel tijd om na te denken of te wennen aan het ater is er niet. We worden in het water gestuwd. Snel op de startknop duwen van de sporthorloge en voor we ‘t weten beginnen we te zwemmen. We houden elkaar goed in de gaten om elkaar niet kwijt te spelen tussen al die zwemmers.
En daar zwemmen we dan voorbij Hotel Il Belvedere, Hotel Vapore en ons geliefkoosde pleintje in Torno. Aan de kade staan een heleboel toeschouwers geamuseerd toe te kijken. Boven ons zoemt een drone voorbij.
Het zwemmen loopt lekker. Het is een speciaal gevoel om één van die zeshonderd groene stipjes te zijn in het grote en diepe Comomeer. Individueel zwemmen maar mét een fijn en ondersteunend groepsgevoel. We zwemmen een rustig tempo en genieten maximaal van het moment. Halverwege staat er een briesje en begint het water toch wat fris aan te voelen. Maar na 1116 meter bereiken we de overkant. En zo zit onze overtocht er op. Weer een checkbox van onze bucketlist afgevinkt.
In Moltrasio staat er heel wat volk toe te kijken hoe alle zwemmers terug veilig op het ponton het water uitkomen. We kleden ons om en springen in de wagen. Er is nog feest voorzien op de Piazza San Rocco met muziek, drank en eten. We passen en rijden met z’n tweetjes naar Argegno waar we in alle rust nog genieten van een pastaatje en een glaasje prosecco!
Chat met ons